Мероси таърихӣ ва фарҳангӣ маҷмӯи арзишҳои моддӣ ва ғайримоддиро дар бар мегирад, ки дар тули таърих ташаккул ёфта, таҷриба, ҷаҳонбинӣ ва худшиносии халқҳоро инъикос менамояд. Он ҳамчун яке аз рукнҳои асосии ҳувияти миллӣ, хотираи таърихӣ ва пайванди наслҳо хизмат намуда, дар ташаккули маърифати иҷтимоӣ ва фарҳангии ҷомеа нақши муҳим мебозад.
Ҳифз ва омӯзиши мероси таърихӣ на танҳо вазифаи илмӣ, балки масъулияти иҷтимоӣ ва фарҳангии ҳар як ҷомеа ба ҳисоб меравад. Дар шароити ҷаҳонишавӣ, густариши равандҳои иттилоотӣ ва тағйироти босуръати иҷтимоиву фарҳангӣ, мероси таърихӣ ба таҳдидҳои гуногун, аз қабили фарсудашавии табиӣ, офатҳои табиӣ, таъсири фаъолияти инсон, муҳоҷират, ҷаҳонишавии фарҳанг ва коҳиши таваҷҷуҳи наслҳои ҷавон оварда мерасонад. Ин омилҳо зарурати ҷустуҷӯи роҳҳои муосир ва самараноки ҳифз, нигоҳдорӣ ва интиқоли арзишҳои таърихиро ба миён меоранд.
Дар чунин шароит, технологияҳои муосир, бахусус равандҳои рақамигардонӣ, ҳамчун воситаи муассири ҳифзи мероси таърихӣ аҳаммияти хоса касб мекунанд. Рақамигардонӣ имкон медиҳад, ки объектҳои моддӣ ва ғайримоддии фарҳангӣ бо дақиқӣ сабт гардида, дар муҳити рақамӣ нигоҳдорӣ ва бозофарида шаванд. Ин раванд на танҳо ба пешгирии косташавӣ ва нобудшавии мерос мусоидат мекунад, балки имконияти дастрасии васеъ, омӯзиши фарогир ва истифодаи илмии онро дар сатҳи миллӣ ва байналмилалӣ фароҳам меорад.
Рақамигардонии мероси таърихӣ ҳамчун як раванд ва самти муҳими фаъолияти илмӣ-амалӣ баррасӣ мегардад, ки ҳадафи он ҳифз, омӯзиш ва интиқоли объектҳои моддӣ ва ғайримоддии фарҳангӣ дар муҳити рақамӣ мебошад. Дар ҷараёни ин раванд китобҳои хаттӣ, ҳуҷҷатҳои бойгонӣ, ёдгориҳои меъморӣ, ашёи осорхонавӣ, инчунин анъанаҳо, расму ойинҳо ва дигар шаклҳои мероси маънавӣ бо истифода аз технологияҳои муосири рақамӣ ба монанди сканеркунонӣ, аксбардории рақамӣ, сабти аудио ва видео, моделсозии сеандоза (3D) ва ташкили пойгоҳҳои иттилоотӣ сабт ва ҳуҷҷатгузорӣ карда мешаванд. Рақамигардонӣ имконият фароҳам меорад, ки мероси таърихӣ аз таҳдидҳои фарсудашавӣ, нобудшавӣ ва гумшавӣ ҳифз гардида, ҳамзамон дастрасии васеъ ва устувор ба он барои муҳаққиқон, донишҷӯён ва ҷомеаи илмии байналмилалӣ таъмин карда шавад. Илова бар ин, истифодаи технологияҳои рақамӣ ба таҳқиқи байнисоҳавӣ, рушди маърифати таърихӣ ва тарғиби арзишҳои фарҳангӣ дар сатҳи миллӣ ва ҷаҳонӣ мусоидат менамояд. Ин раванд на танҳо нусхабардории оддӣ, балки таҳқиқи илмӣ, ҳифзи дарозмуддат ва таҳлили иттилоотӣ меросро дар бар мегирад.