Раҷабов А.А. Забони тоҷикӣ [Матн]: дастури таълимӣ / А.А. Раҷабов; муҳ. А. Раҷабов; Ваз-ти маориф ва илми ҶТ, ДДОТ ба номи С. Айнӣ. – Душанбе: Матбааи ДДОТ, 2026. – 167 с.; 20 см. – 100 н. – ISBN 978-9906-701-55-6
Мундариҷа: Забон яке аз рукнҳои ташаккули миллат. – С.4; Тағйирот дар алифбои забони тоҷикӣ. Талаффуз ва имло. – С.6; Имлои садоноки ӯ ва у. – С.7; Имлои садоники ӣ ва и. – С.8; Ҳодисаҳои савтӣ. – С.9; Имлои ҳарфҳои мушаддад. – С.14; Исм, имлои исм, қоидаҳои исм. – С.17; Имлои сифат. – С.22; Имлои шумора. – С.27; Имлои ҷонишин. – С.37; Имлои феъл. – С.47; Феълҳои мустақил ва ёридиҳанда. – С.50; Сифати феълӣ. – С.52; Сиғаҳои феъл. – С.54; Зарф. – С.63; Имлои ҳиссаҳои ёвари нутқ. Пешоянду пасоянд. – С.67; Пайвандакҳо. – С.68; Ҳиссача. – С.71; Нидо. – С.75; Имлои аломатҳои китобат ва аҳаммияти онҳо. – С.79; Луғатшиносӣ. Калима-воҳиди асосии забон. – С.107; Омонимҳо. Фарқи омонимҳо аз калимаҳои сермаъно. – С.109; Муродифҳо дар забони тоҷикӣ. – С.111; Мутазодҳо дар забони тоҷикӣ. – С.112; Фонди асосӣ ва таркиби луғавии забон. – С.114; Калимаҳои аслии тоҷикӣ. – С.115; Калимаҳои иқтибосӣ. – С.117; Истилоҳ. – С.120; Воҳидҳои фразеология (таъбир) . – С.123; Калимаҳои қабеҳ ва малеҳ. – С.124; Усулҳои забон. – С.126; Ҳуҷҷатнигорӣ. – С.131; Матнҳо барои диктанти санҷишӣ. – С.148; Саволҳои муҳим ва асосӣ аз фанни забони тоҷикӣ. – С.159; Луғат. – С.162; Рӯйхати адабиёт. – С.165.
Практический курс русской литературы [Текст]: учебное пособие / сост. М.С. Кувватзода. – Душанбе: ТГУП им. С. Айни, 2026. – 176 с. Часть II. 20 см. – 100экз. – ISBN 978-9906-701-78-5
Китобу китобхона шиносномаи донишу андеша ва тамаддуни миллатҳо буда, таърихи онҳо ба пайдоиши хат, забон, адабиёт ва илму фарҳанг робитаи зич дорад. Китоб як рукни муҳимми тамаддуни башарӣ ва ҷузъи ҷудонопазири зиндагии инсон аст. Аз ин лиҳоз, мардуми олам бо арзи муҳаббату эҳтиром китобҳоро, ки ганҷинаи маънавии ниёгон маҳсуб меёбанд, дар хазинаҳои миллии хеш ҳифзу нигаҳдорӣ мекунанд, то наслҳои имрӯз ва оянда аз онҳо барои рушду камолоти маънавии худ истифода баранд.
Китобхона яке аз ниҳодҳои пурқудрати илмиву амалӣ ва маънавию фарҳангии ҷомеа маҳсуб меёбад. Дар он аксаран дастовардҳои беҳтарини хаттиву электронии инсоният захира ва мавриди инстифода қарор дода мешавад. Китобхонаи имрӯза на танҳо дар баландбародории донишу маънавиёти инсон, балки дар рушди ҷаҳонбинӣ, забономӯзӣ, меҳанпарастиву инсондӯстӣ, ташаккули ҳувияти милливу хештаншиносӣ, такмили малакаи истифодаи таҷҳизоту васоити инноватсионии иртиботӣ, ошноӣ бо иттилооти замонавию дастовардҳои ҷаҳони муосир таъсири бориз дорад ва аз ҳама муҳим зеҳни шахсияти китобдӯстро обутоб ва равнақ медиҳад. Беҳуда нест, ки имрӯз китобу китобдорӣ ба мавзӯи рӯз табдил ёфтааст. Таваҷҷуҳи аҳли ҷомеа ба ин масъала аз иқдомоти Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон маншаъ мегирад.
