Практический курс русской литературы [Текст]: учебное пособие / сост. М.С. Кувватзода. – Душанбе: ТГУП им. С. Айни, 2026. – 176 с. Часть II. 20 см. – 100экз. – ISBN 978-9906-701-78-5
Содержание: Введение. – С.3; Островкий А.Н. Жизнь и творчество. – С.5; Драма “Гроза” А.Н. Островского. – С.10; Пьеса “Бесприданница” А.Н. Островского. – С.15; Тургенев И.С. Жизнь и творчество. – С.18; Рассказ И.С. Тургенева “Муму”. – С.23; Цикл рассказов “Записки охотника” . – С.26; Роман “Отцы и дети” И.С. Тургенева. – С.30; Рассказ “Бирюк” И.С. Тургенева. – С.36; Жизнь и творчество Ф.И. Тютчева. – С.40; Поэма “Кому на Руси жить хорошо” Н. Некрасова. – С.44; Фет.А.А. Жизнь и творчество. – С.48; Салтыков-Щедрин. Жизнь и творчество. – С.52; «История одного города» Салтыкова-Щедрина. – С.55; О сатирической повести «Как один мужик двух генералов прокормил». – С.58; Жизнь и творчество Л.Н. Толстого. – С.69; Работа с текстом. – С.73; Роман «Война и мир» Л.Н. Толстого. – С.75; Герои романа «Война и мир» Л.Н. Толстого. – С.79; Рассказ «После бала» Л.Н. Толстого. – С.83; Чехов А.П.Жизнь и творчество. – С.86; Драматургия Чехова. – С.93; Пьеса «Чайка» А.П. Чехова. – С.96; Рассказ «Ванька» А.П. Чехова. – С.100; Жизнь и творчество Максима Горького. – С.106; Рассказ «Старуха Изергиль» М. Горького. – С.109; Повесть «Олеся» А.И. Куприна. – С.115; Бунин И.А. Жизнь и творчество. – С.122; Блок А.А. Жизнь и творчество. – С.125; Есенин С,А. Жизнь и творчество. – С.128; Стихотворение «Отговорила роща золотая». – С.132; Анна Ахматова. Жизнь и творчество. – С.135; Михаил Шолохов. Жизнь и творчество. – С.141; Дополнительные материалы. – С.146; Тест по русской литературе 19 века. – С.166; Глоссарий. – С.169; Список использованной литературы. – С.174.
Китобу китобхона шиносномаи донишу андеша ва тамаддуни миллатҳо буда, таърихи онҳо ба пайдоиши хат, забон, адабиёт ва илму фарҳанг робитаи зич дорад. Китоб як рукни муҳимми тамаддуни башарӣ ва ҷузъи ҷудонопазири зиндагии инсон аст. Аз ин лиҳоз, мардуми олам бо арзи муҳаббату эҳтиром китобҳоро, ки ганҷинаи маънавии ниёгон маҳсуб меёбанд, дар хазинаҳои миллии хеш ҳифзу нигаҳдорӣ мекунанд, то наслҳои имрӯз ва оянда аз онҳо барои рушду камолоти маънавии худ истифода баранд.
Китобхона яке аз ниҳодҳои пурқудрати илмиву амалӣ ва маънавию фарҳангии ҷомеа маҳсуб меёбад. Дар он аксаран дастовардҳои беҳтарини хаттиву электронии инсоният захира ва мавриди инстифода қарор дода мешавад. Китобхонаи имрӯза на танҳо дар баландбародории донишу маънавиёти инсон, балки дар рушди ҷаҳонбинӣ, забономӯзӣ, меҳанпарастиву инсондӯстӣ, ташаккули ҳувияти милливу хештаншиносӣ, такмили малакаи истифодаи таҷҳизоту васоити инноватсионии иртиботӣ, ошноӣ бо иттилооти замонавию дастовардҳои ҷаҳони муосир таъсири бориз дорад ва аз ҳама муҳим зеҳни шахсияти китобдӯстро обутоб ва равнақ медиҳад. Беҳуда нест, ки имрӯз китобу китобдорӣ ба мавзӯи рӯз табдил ёфтааст. Таваҷҷуҳи аҳли ҷомеа ба ин масъала аз иқдомоти Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон маншаъ мегирад.
