
Дар забонҳои аврупоӣ калимаи “paper” бо решаи калимаи папирус алоқаманд аст, рустание, ки дар гузашта барои сохтани маводи монанд ба коғаз, ки аз ҷониби мисриён, юнониён ва румиёни қадим истифода мешуд. Масалан, “коғаз” дар забони англисӣ “paper”, дар забони олмонӣ “das papier” ва дар забони фаронсавӣ “le papier” мебошад.
Пайдоиши коғаз дар соли 105-и мелодӣ аз ҷониби Тсай Лун, мушовири императори Чин, сарчашма мегирад. То он вақт дар Чин низ аз бамбук, абрешим ва ғайра асосан ҳамчун маводи ивазкунандаи коғаз истифода мешуданд.
Тсай Лун пас аз кўшишҳои зиёд, аввалин шуда принсипи асосии технологияи истеҳсоли коғазро кашф кард. Истеҳсоли коғаз аз намудҳои гуногуни ашёи хоми нахдор имконпазир гардид. Ин навовариҳо роҳро барои истеҳсоли коғаз ҳамвор карданд ва онро нисбат ба маводҳои навиштании пешина дастрастар гардонданд.







