Фахруддин, А. С. Латоифу-т-тавоиф [Матн]: мунтахаби ҳикоёт / А. С. Фахруддин. – Душанбе: Адиб, 2024. – 80 с . – ISBN 978-99975-2-247-4

  Мундариҷа: Ёдгори мардона. – С. 3; Достони Баҳромшоҳ ва ҳокими Ғур. – С. 3;Чингизхон ва сайёд. – С. 4; Шукр, ки ту ба ҷойи ман нестӣ. – С. 5; Ғуломи бадхӯй. – С. 5; Кисро ва дузди ҷоми заррин. – С. 6; Ин молҳо дар куҷо буданд. – С. 6; Ҳеч муъҷизае наметалабам. – С. 7; Саранҷоми Макон. – С. 8; Тарси надимон. – С. 8; Миъоди адои қарз. – С. 9; Сагбон – ҳокими Миср. – С. 10-11; Инъоми андаки ҳаррӯза беҳ аз инъоми бисёр. – С. 12; Лақаби мувофиқ. – С. 12; Аблаҳони шаҳр киёнанд. – С. 12; Риши маро ба ман деҳ. – С. 13; Мақоми зафаршикан. – С. 14; Кушодагии рӯй. – С. 15; Амри Лайс ва лашкарӣ. – С. 15; Подоши ҳозирҷавобӣ. – С. 16; Достони сипоҳии бадрафтор ва ҳаммомӣ. – С. 16; Тарозуи охират ва охури дунё. – С. 17; Он ҷо, ки дили астар мехоҳад. – С. 17; Намехоҳам барои ин ҷон диҳам. – С. 17; Ғорати имрӯз ё биҳишти фардо. – С. 18; Киро додӣ, ки намонд. – С. 18; Сар туӣ, дардро куҷо барам. – С. 18; Яъқуб ибни Лайс ва марди сарватманд. – С. 19; Подшоҳ ва марди зариф. – С. 19; Мансури халиф ва араби шомӣ. – С. 20; Макони шум ва макони бобаракат. – С. 20; Мӯй дар луқмаи меҳмон. – С. 20; Гӯё модари ӯ туро шир додааст. – С. 21; Арафот боғе буд, ки дару девор дошт. – С. 21; Агар Нуҳ намеравад, дигареро бифирист. – С. 22; Бадавии гурусна ва араби хасис. – С. 22-24; Ном барои авлод ва бандагон. – С. 25; Чӯбҳои сақфи хона. – С. 25; Пирони нуронӣ. – С. 26; Араб ва моҳи рамазон. – С. 26; Намегузорем, ки сард шавад. – С. 26; Мавлоно Подшоҳ ва қозӣ Азуд. – С. 26; Мунозираи саййид ва омӣ. – С. 27; Зарофатҳои мавлоно Қутбуддин аллома. – С. 27-29; Биншин чароғро, ки субҳ тулуъ кардааст. – С. 30; Чашмони мазлум ва рӯйи золим. – С. 30; Қозии мутадаййин. – С. 31; Марди заргумкарда, қозӣ ва бемор. – С. 31; Се эътирози фузало ва посухи қозӣ Аёс. – С. 32; Дарозшанбе. – С. 33; Эҳтиёт ва дузд. – С. 33; Дурӯғи маслиҳатомез. – С. 33; Дар латоиф ва фавоиди мутақаддимин. – С. 34-35; Дар латоиф ва фавоид ҳукамои мутааххирин. – С. 36-37; Табобат бо тозиёна. – С. 38-39; Бемории шоирона. – С. 40; Ман табиби одамиён ҳастам, на байтор. – С. 41; Дар аҳкоми аҷибаи мунаҷҷимон. – С. 41-43; Ҳама чиз ба ҳама кас надодаанд. – С. 44-46; Ду таъбири як хоб. – С. 47; Дар латоифи шуаро нисбат ба салотин. – С. 47-49; Дар латоифи шоирон нисбат ба тавонгарон ва бохилон. – С. 50-51; Дар латоифи шоирон ва зарофатҳои эшон бо якдигар. – С. 52-54; Дар латоифи орифи Ҷом нисбат ба тавоифи аном ва шуарои айём. – С. 55-60; Пайдост, ки дарп буруни дар кист. – С. 61; Маслиҳати тамасхуромез. – С. 62; Подшоҳ ва марди қабеҳсурат. – С. 63; Ба сурохи севум эҳтиёҷ нест. – С. 63; Агар ту мардию ҷигар дорӣ. – С. 63; Мадҳи Шумо мекунем. – С. 64; То амир зинда буд. – С. 64; Шумо аз қибали ман савганд хӯред. – С. 65; Дар латоифи зурафо нисбат ба абнои ҷинс. – С. 65; Дар латоифи зурафо бо тавонгарон ва бахилон. – С. 66; Дар латоифи зурафо ба гаронҷонон ва мардуми бориди нодон. – С. 68-70; Марди шикампарвар, хирс ва боғбон. – С.  71; Марди қарздор ва қарзхоҳон. – С. 71; Зиён маро афтодааст ё шуморо. – С. 72; Дар латоифи мутафарриқаи зурафо. – С. 73-76.

  Сабз, У. Сабз андар сабз [Матн]: мунтахаби ашъор / Усмони Сабз; муҳаррир М. Ҳотам. – Душанбе: Адиб, 2024. – 272 с . – ISBN 978-99975-2-241-2

  Мундариҷа: Равзание барои вуруд. – С. 3-4; Зебо диёрам. – С. 5-6; Ватан нону Ватан номусу виҷдон аст. – С. 7; Саодатест, агар мурдаам барои Ватан. – С. 8; Аз бароям ҳамчу ҷонӣ, эй Ватан. – С. 9; Ин ҳама нашъунамои гулистон аз ваҳдат аст. – С. 10; Ба ободии ин шаҳри калон шукрона бояд кард. – С. 11; Диёрам, эй диёрам, эй диёрам. – С. 12; Шеър бо қаҳваву финҷону ҳаво нав нашавад. – С. 13; То ба кай бошад ҳақиру бесару сомон ғариб. – С. 14; Касе, ки дасти ман бигрифт, ту эй модарам ҳастӣ. – С. 15; Намеёбам касе монанди ту дардошно, модар. – С. 16; Дар ҷаҳон машҳур мегардад забони порсӣ. – С. 17; Меҳр дорам дар ниҳон бо Рӯдакӣ. – С. 18;Гар нест канори ман танҳо он ёр. – С. 19; Азизи ман, дар он дидори аввал. – С. 20; Чи мешуд, гар маро ғамхор будӣ. – С. 21; Бо дили пурҳасрати бемор ёдат мекунам. – С. 22;Пеш аз ин меомадӣ бо сабзаву гул ҳар баҳор. – С. 23; Рӯзе, ки аз ҳиҷрони ту, эй моҳи тобон, ҷон диҳам. – С. 24; Оқибат мекушад ин дидаи хунбор маро. – С. 25; Он чашм чун чашмони ман дар ҳасрати чашмони кист?. – С. 26;Гашт маълумам, ки пурозор як ман нестам. – С. 27; Хабар дорӣ, ки бе рӯи ту рӯзам чун шабистон аст. – С.  28; Дӯстон, дарде, ки дар ҷони ман аст. – С.  29; Замоне оқибат бо ҳасрати бисёр мемирам. – С. 30; Ман охир аз фироқат, эй гули бехор, хоҳам мурд. – С. 31; Кард гирифтори туям дар азал. – С. 32; Маро бе рӯи ту тобу тавоне нест, медонӣ. – С. 33; Маро бе ту тобу тавоне нест, медонӣ. – С. 33; Ман на аз ин нори сӯзон сӯхтам. – С. 34; Кош ҳолам дида ёрам, дарк мекардӣ, на тарк. – С. 35; Эй рамида аз ҷаҳонам, дар ҷаҳони кистӣ?. – С. 36; Байни ман то ишқи Маҷнун, дӯстон. – С. 37; Дар қасди дилу ҷонӣ, эй шӯхи Бадахшонӣ. – С. 38; Туро гар дӯст медорам, аҷаб нест. – С. 39-; зи дурият шудам, эй хубрӯ, бемор, медонӣ? . – С. 40; Аз дидани аввал туро ман ёр будан хостам. – С. 41; зи сӯзу ҳасрати ҷонон, Худоё. – С. 42; Гаҳ-гоҳ, эй номеҳрубон, аз мо – гирифторон бипурс. – С. 43; Арзам шунав, эй нигори зебо. – С. 44-45; Хешро лоиқи рӯи ту надидам, рафтам. – С. 46; Гаҳ-гоҳ чун сагони худ аз дар нарониям. – С. 47; Хешро қурбони ишқи ёр хоҳам карду рафт. – С. 48; Замоне буда ҳамдидори маъшуқ. – С. 49; Гарчи осон нест он дидори ёр. – С. 50; Нигоро, хешро аз ман ҷудо кардӣ, чӣ ҳосил шуд. – С. 51; Биёӣ як замон бар дидани дидор, аммо дер. – С. 52; Аз канорам рафтӣ, эй ороми ҷон, бо кистӣ?. – С. 53; Омадам бар кӯят, аммо нестӣ. – С. 54; Оқибат ҷонро супорам аз фироқ. – С. 55; Гуло, ман ҳам зи ҳаҷрат беқарорам, нестам бе ғам. – С. 56; Биё, то зери поят афканам ҷон. – С. 57; Эй орзуи ҷисму ҷон, нобуданат нобуди ман. – С. 58; Гар ту пазмонам намебошӣ, бидон, пазмонатам. – С. 59; Дӯст аз душман намедонам ҳанӯз. – С. 60; Мард аз бисёрии номардҳо танҳо равад. – С. 61; Дар ҷаҳон сулҳу амон аз дӯстист. – С. 62; Рафтию бекасу бемор шудам, мегӯям. – С. 63; Ёр рафту ҳеҷ раҳме бар мани шайдо накард. – С. 64; Ғамгирифтолр кардиям, эй ишқ. – С. 65; Агар як умр паҳлӯи ту мебудам, чӣ некӯ буд. – С. 66; Дили ман ҷуз дилдоре нахоҳад. – С. 67; Моҳи ман, гар меравӣ, танҳо марав. – С. 68; Гирифтори туям, эй ёр, эй ёр. – С. 69; Эй орзуи ҷон, номеҳрубон машав. – С. 70; Зи ман рафтӣ, қарорам рафт бо ту. – С. 71; Биё, к-аз дурият бемор шуд дил. – С. 72; Ошиқат ҳастам, бидон гуфтам, накардӣ боварам. – С. 73; Азизам, Иди Қурбон шуд, маро қурбон кунӣ ё на?. – С. 74; Наё акнун, ки мондан дер шуд, дер. – С. 75; Дигар, эй дил, бигӯ, дур аз бари ҷонон чӣ хоҳӣ кард. – С. 76; Ба бар он дилситон ояд, биёяд. – С. 77; Гарчи зи ман ҷудоӣ, хушбахт бош, кофист. – С. 78; Дар ин дунё равонӣ, гар бидонӣ. – С. 79; Чу маҳ доманкашон омад, аҷаб, ин кист, эй ёрон. – С. 80; Акнун зи ҳаҷри ёр, дил, чӣ мекунӣ. – С. 81; Ошиқи рӯят шудастам, ёр, бе “чун”-у “чаро” . – С. 82; Рав, эй дил, эй дил, дилдорро “биё” гӯ. – С. 83; Дӣ ҷамолат дидам, эй ҷонони ман. – С. 84; Рафтӣ аз ман, эй гули бехори ман. – С. 85; Ғами ишқи туро аз ту ниҳон кардакм, намеранҷӣ. – С. 86; Кард ҳарду дидаамро хунфишон нодиданат. – С. 87; Аз ситамкории даврон хастаам. – С. 88; Бе ту сабрам дар дилу ҷон нест, бовар кун, ки нест. – С. 89; Зебомстӣ, зебостӣ, якдонаи дунёстӣ. – С. 90.

  Каримова, Ш. Нақши Назруллоҳи Назар дар густариши равобити адабии тоҷику араб [Матн] / Ш. Каримова; зери назари У. А. Ғаффорова. – Душанбе: Матбаа, 2024. – 79 с. – ISBN 978-99985-0-065-5

  Мундариҷа: Муқаддима. – С. 3-6; Хусусиятҳои тарҷумаи бадеии ашъори шоирони муосири тоҷик ба забони арабӣ. – С. 7-45; Тарҷумаи осори шоирони араб ба забони тоҷикӣ. – С. 46-62; Тарҷумаи осори бадеии мансур. – С. 63-70; Пайнавишт. – С. 71-78.

  Масолеҳшиносӣ дастури методӣ оид ба иҷроиши корҳои назоратӣ [Матн]: барои донишҷӯёни шуъбаи таҳсилоти фосилавии ихтисосҳои ғайриметаллургӣ / мураттиб Х. Х. Назарзода; муҳаррир Д. Н. Давлатов. – Душанбе: Матбаа, 2023. –137 с . – ISBN 978-99985-71-90-7

  Мундариҷа: Тавсияҳои умумии методӣ. – С. 3-6; Масолеҳшиносӣ. – С. 7-11; Маълумоти умумӣ дар бораи металл ва хулаҳо. Мафҳумҳои умумӣ. – С. 12-14; Таснифоти металлҳо. – С. 15-17; Сохти дохилии металл ва хулаҳо. – С. 18-21; Раванди кристаллизатсия. – С. 22-27; Хосиятҳои металлҳо ва хулаҳои онҳо. – С. 28-45; Асосҳои назарияи хулаҳо. – С. 46-50; Диаграммаҳои ҳолат. – С. 51-54; Хӯлаҳои оҳану карбон. – С. 55-69; Ҳодисаҳои аллотропӣ дар метарллҳо. Асосҳои коркарди термикӣ. – С. 70-75; Маълумоти умумӣ дар бораи металл ва хӯлаҳои ранга. – С. 76-91; Коррозияи металлҳо. – С. 92-99; Масолеҳи ғайриметаллӣ. – С. 100-112; Саволҳо барои вариантҳои корҳои санҷишӣ. – С. 113-122; Вариантҳои кори назоратӣ. – С. 123-136; Адабиётҳо. – С. 137

  Кенжаева, Л. Э. Логическое учение Насируддина Туси [Текст]: монография / Л. Э. Кенжаева; ответственный редактор М. Н. Сайфуллаев. – Душанбе: ТГПУ им С. Айни, 2024. – 154 с. – ISBN 978-99985-41-66-5

  Оглавление: Предисолвие. – С. 4-11; Глава 1. Теория понятий и суждений Насируддина Туси и их роль в познании. – С. 12-80; Глава 2. Теория силлогистики Насируддина Туси и его гносеология. – С. 81-135; Заключение. – С. 136-142; Список использованной литературы. – С. 143-153.

  Бобозода, И. А. Дастури таълимӣ - методӣ барои таҷрибаомӯзии саҳроӣ аз фанни ботаника [Матн]: дастури таълимӣ / И. А. Бобозода. – Душанбе: Матбаа, 2024. –122 с . – ISBN 978-99985-71-91-4

  Муқаддима: Мақсад ва вазифаи таҷрибаомӯзӣ. – С. 3; Қоидаҳои техникаи бехатарӣ ҳангоми гузаштани таҷрибаи саҳроӣ. – С. 4; Нақшаи кории таҷрибаи саҳроӣ. – С. 5; Тавсияи методии (маводҳо) омӯзгорон. – С. 5-6; Ташкил намудани таҷрибаомӯзии маҳроӣ. – С. 7; Ҷой ва вақти гузаронидани таҷрибаи саҳроӣ. – С. 8; Тавсияи методӣ барои донишҷуён. – С. 8; Тавсифи пурраи морфологии растанӣ. – С. 9; Намудҳои санҷиш барои дониши таҷрибаомӯз. – С. 10; Мавзӯҳои намунавии корӣ барои танзими гербария аз рӯи аломатҳои морфологӣ. – С. 11; Саволҳо ва супоришҳо барои корҳои мустақилонаи гурӯҳии донишҷӯён. – С. 12; Мавзӯҳои намунавии корӣ барои омода намудани гербария аз рӯи аломатҳои морфологӣ. – С. 13-14; Намунаи шакли ҳисоботи донишҷӯён барои таҷрибаи саҳроӣ. – С. 15; Меъёри баҳогузории таҷрибавӣ барои ботаника. – С. 16; Шаклҳои фаъолияти донишҷӯён дар таҷрибаи саҳроии таълимсӣ. – С. 17-18; Корҳои мустақилона. – С. 19-21; Тавсияҳо барои ташкили кори мустақилонаи донишҷӯён дар таҷрибаи таълимӣ-саҳроӣ. – С. 22; Фаҳмишҳои асосии барномаи таҷрибаи саҳроӣ. – С. 22; Истеҳсолие, ки дар таҷрибаи таълимии саҳроӣ истифода мешаванд. – С. 23; Санҷиши ҷамъбастӣ. – С. 23; Номгӯи намунавии саволҳои санҷишӣ ва супоришҳо барои гузаронидани санҷиш оид ба қисматҳои таҷриба, ки донишҷӯён мустақилона аз худ мекунанд. – С. 24; Гербария ва тарзи ҷамъоварии он (замимаҳо). – С. 26; Маводҳои лозима барои таҷрибаомӯзии саҳрои. – С. 26-30; Роҳҳои ҷамъоварии дурусти растаниҳо аз табиат. – С. 31-32; Ҷо ба ҷогузории растаниҳои хушккардашуда дар қоғаз. – С. 33; Ба расмиятдаррории гербария. – С. 34-39; Шаҷараи пайдоиши растаниҳо  (эвалютсияи растаниҳо). – С. 40-41; Музофотҳои табиӣ ё худ ноҳияҳои табии географӣ-ботаникии Тоҷикистон. – С. 42-45; Морфологияи растаниҳо. – С. 46; Узвҳои нашвии растаниҳо. – С. 47-50; Сохти тухм ва сабзаки растаниҳои якпалла ва дупалла. – С. 51; Шаклҳои системаи реша. Ҷузҳои реша. – С. 52-53; Тағйири шакли (метаморфози) реша. – С. 54-59; Морфологияи барг. – С. 60-63; Морфологияи поя. – С. 64-65; Шаклдигаршавии поя. – С. 66; Сохти гул. – С. 67-70; Сохти хӯшагулҳо. – С. 71-74; Сохт ва таснифи меваҳо. – С. 75-79; Намунаи муайянкунандаи растаниҳо дар давраи таҷрибаи саҳроӣ. – С. 80-92; Тафсири баъзе мафҳумҳо. – С. 93-116; Тавсияи адабиётҳо. – С. 117-118.